Trudno stwierdzić jednocześnie dla kogo wiek nastoletni jest najtrudniejszy, dla samego nastolatka czy dla jego rodziców. Każdy z nas był kiedyś w tym wieku i mimo postępu czasu niektóre z nastoletnich problemów i wybryków pozostają nadal aktualne. Pamiętajmy zatem, że psychika naszego nastoletniego dziecka jest bardzo podobna do naszej psychiki sprzed kilku dziesięciu lat wcześniej.

Niestety wiek ten nie może zostać przez rodziców lekceważony. Zauważmy, że bardzo często bywa, iż błędy młodego człowieka mogą odbić się piętnem na jego całym, dalszym życiu. Dlatego też rolą i zadaniem rodzica jest starać się uchronić dziecko przed popełnieniem tak dużych błędów. Oczywiście rola ta jest bardzo trudna, gdyż bycie nadopiekuńczym może przynieść całkowicie odwrotne skutki, a zarazem spowodować iż kontakt z dzieckiem zostanie zerwany.

Jak zatem wybrnąć z tej trudnej sytuacji? Przede wszystkim należy zachować zdrowy rozsądek. Należy bacznie przyglądać się dziecku, ale także pozwalać mu być sobą i w miarę możliwości pozwolić my podejmować własne decyzje i tylko w skrajnych sytuacjach zabraniać mu czegoś. Tylko wówczas możemy mieć kontrolę nad poczynaniami naszego dziecka, a zarazem zdobyć u niego szacunek.

Trackback URI | Comments RSS