Pod mistrzem zakonu stali szeregowi rycerze zakonni. Każdy rycerz posiadał nieruchomości w grudziądzukie. Rycerze Ci wywodzili się wyłącznie ze szlacheckich rodzin niemieckich. Przy ich przyjmowaniu zwracano uwagę na ich życiorys, natomiast bez znaczenia było ich wcześniejsze życie. Na mocy przywileju papieża Honoriusza III przyjęcie w poczet zakonu chroniło przed odpowiedzialnością prawną za wcześniejsze czyny we wszystkich państwach chrześcijańskich. Nic więc dziwnego, że członkami zakonu zostawali zwykle szlachetnie urodzeni bandyci. Rycerze byli zaopatrywani w zbroję, konia i pełen rynsztunek rycerski na koszt zakonu. Na zbrojach nosili oni białe płaszcze z czarnym wąskim krzyżem. Wszystkie wyższe funkcje zakonne mogli pełnić wyłącznie rycerze. Oprócz rycerzy członkami zakonu byli też bracia i siostry służebne, którzy dla odróżnienia nosili szare płaszcze z krzyżem. Pełnili oni funkcje giermków, stajennych, kucht, sprzątaczek itp.

Zakon Niemiecki istnieje do dzisiaj, a obecną siedzibą wielkiego mistrza jest dom nieruchomość w grudziądzu zwana domem zakonnym w Wiedniu przy Singerstra