Rozdzielczość obrazu w fotografii cyfrowej jest pewnym wskazaniem odnośnie szczegółowości obrazu, ale - podobnie jak inne parametry - rozdzielczość to tylko jeden z kilku czynników służących do określania jakości obrazu. Ponadto różne metody tworzenia obrazu uniemożliwiają porównanie rozdzielczości aparatów cyfrowych jedynie w oparciu o liczbę pikseli wytwarzanych przez sensor obrazu. Na przykład aparat fotograficzny Sigma SD14 wykorzystuje technologię Foveon, która jest zupełnie inna od spotykanej w większości aparatów cyfrowych. Mimo, że aparat ten jest 14-megapikselowy, to jego możliwości odwzorowania szczegółów są na poziomie aparatu 9-megapikselowego z sensorem Bayer.

Lepsze od zwyczajnej ilości pikseli w obszarze obrazu porównanie relatywnego wzrostu szczegółowości w wyniku wzrostu rozdzielczości daje spojrzenie na liczbę pikseli w jednym tylko wymiarze zdjęcia (szerokość lub wysokość). Na przykład sensor 2560 × 1600 elementów światłoczułych jest opisywany jako “4-megapikselowy” (2560 × 1600 = 4.096.000). Zwiększenie rozdzielczości do 3200 × 2048 pikseli zwiększa liczbę pikseli obrazu do 6.553.600 (6,5 megapiksela), czyli 1,6 raza, podczas gdy liczba pikseli na centymetr obrazu (przy tym samym rozmiarze obrazu) zwiększa się tylko o 1,25 raza. Dzieje się tak dlatego, że wzrost liczby pikseli dla jednego wymiaru obrazu jest wprost proporcjonalny do pierwiastka kwadratowego wzrostu liczby pikseli dla całego obszaru obrazu.

Rozdzielczość w pikselach nie jest jedyną miarą jakości obrazu. Większy sensor - przy takiej samej rozdzielczości - zazwyczaj daje lepszy obraz niż sensor mniejszy. Świadomość tej prawidłowości nieustannie ma na uwadze fotograf Warszawa. Jedną z najważniejszych różnic jest poprawa w zakłóceniach obrazu. Jest to jedna z zalet cyfrowych lustrzanek, których elementy światłoczułe są większe niż czujniki prostszych aparatów o tej samej rozdzielczości.

Trackback URI | Comments RSS